Το αλάτι και η σχέση του με τα καρδιαγγειακά επεισόδια

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τη μείωση της πρόσληψης χλωριούχου νατρίου, δηλαδή του γνωστού σε όλους μας αλατιού, ως παρέμβαση σε επίπεδο πληθυσμού, για τη μείωση της καρδιαγγειακής νόσου και της θνησιμότητας.

Υπάρχει ωστόσο μεγάλη συζήτηση για το καθόλου, η πόσο λίγο αλάτι (χλωριούχο νάτριο) επιτρέπεται στην διατροφή μας. Μια μεγάλη επιδημιολογική και προοπτική μελέτη που έγινε σε πολλές χώρες και σε μεγάλο αριθμό ατόμων (μελέτη PURE), μας έδωσε χρήσιμες πληροφορίες

Σύμφωνα με την νέα μελέτη PURE, οι αυξημένοι κίνδυνοι για εγκεφαλικό επεισόδιο ή καρδιαγγειακή νόσο (CVD) παρατηρούνται μόνο σε κοινότητες όπου η μέση πρόσληψη χλωριούχου νατρίου υπερβαίνει τα 5 γραμμάρια την ημέρα, (Prospective Urban Rural Epidemiology*).

Οι ερευνητές μέτρησαν την πίεση του αίματος (ΑΠ) σε περίπου 96.000 ενήλικες σε 300 κοινότητες σε 18 χώρες και εξέτασαν σχεδόν 83.000 ενήλικες για καρδιαγγειακά αποτελέσματα σε διάστημα 8 ετών.

Ανέλυσαν τα ούρα των συμμετεχόντων για να προσδιορίσουν την πρόσληψη νατρίου και διαπίστωσαν αυτό που ήταν ήδη γνωστό, ότι η υψηλότερη πρόσληψη χλωριούχου νατρίου συνδέεται με αυξημένη ΑΠ και συχνότητα εμφάνισης εγκεφαλικού επεισοδίου .

Πρέπει ωστόσο να σημειωθεί πως για αυτή την συσχέτιση σχεδόν όλα τα περιστατικά βρίσκονταν στην Κίνα, που είναι γνωστό ότι είναι η χώρα με την υψηλότερη κατανάλωση χλωριούχου νατρίου.

Από την άλλη πλευρά σε αυτή την μελέτη, η υψηλότερη πρόσληψη νατρίου συνδέθηκε με χαμηλότερα ποσοστά εμφράγματος του μυοκαρδίου ( MI ) και ολικής θνησιμότητας.

Στέρηση χλωριούχου νάτριου υπήρξε ανέκαθεν "αναγκαστικό μέσο" για την πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου Είναι μια άποψη που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1970, και συνεχίζεται ως τις μέρες μας.

Στον αντίλογο το νάτριο είναι μια απαραίτητη θρεπτική ουσία και η υπερβολική μείωση μπορεί να αυξήσει την θνησιμότητα.

Ορισμένες μελέτες έχουν βρει μια σχέση σχήματος U μεταξύ νατρίου και καρδιαγγειακών επεισοδίων, με ένα «ιδανικό σημείο» που σχετίζεται με τον χαμηλότερο κίνδυνο, περίπου στη μέση (δηλαδή μεταξύ 3 ως 5 γραμμάρια την ημέρα). Απλά και με άλλα λόγια ούτε το πολύ αλλά ούτε και το καθόλου αλάτι είναι γενικά καλές επιλογές.

Σε άτομα (ιδίως ηλικιωμένα άτομα), που παίρνουν διουρητικά, που ζουν σε υψηλές θερμοκρασίες (πχ καλοκαιρινοί μήνες ιδίως σε καύσωνες, η λόγω επαγγελματικών συνθηκών κλπ), σε άτομα με ειδικές ενδοκρινικές παθήσεις, το αλάτι σε καθορισμένες ποσότητες ίσως είναι απαραίτητο και η στέρηση του μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα. Το αντίθετο, δηλαδή πλήρης στέρηση, επίσης ισχύει σε ειδικές καταστάσεις (πχ σε νεφρική ανεπάρκεια, λήψη υψηλών δόσεων κορτικοστεροειδών κλπ,)

Συμπερασματικά λοιπόν το «παν μέτρον άριστον» και φυσικά η εξατομίκευση, φαίνεται πως ισχύουν και για το τόσο πολυαγαπημένο αλλά και εξ ίσου μισητό αλάτι (χλωριούχο νάτριο) που απασχολεί για τουλάχιστον 45 χρόνια την επιστημονική κοινότητα.

*The study was published online August 11 in The Lancet.

Unproven Assumptions, lead author Andrew Mente, PhD, associate professor, Department of health Research Methodology, Evidence, and Impact, Population Health Research Institute, McMaster University, Hamilton, Ontario, Canada,

Βίντεο

Σακχαρώδης Διαβήτης Η παθολογία συνεργάζεται και... περιποιεί το διαβήτη

slideshowBanner2018

Διαβητολογικό Κέντρο - ΙΑΣΩ

entypoIasoBanner